Sakın unutma Şiiri - Ahmet Gürkan

Yürüdüğün yollarda gölgenden başka yoldaş arama,
Güneş batınca o bile bırakır seni, sakın unutma.
"Canım" diyenlerin dillerinde menfaat saklı,
Kendi yaranı kendin sar, elden merhamet umma.
​Kimseye feda etme ömrünün tek bir saniyesini,
Zira kimse duymaz içindeki o sessiz çığlık sesini.
​Gönül kapını sıkı tut, anahtarı sadece sende kalsın,
Bırak inanmayanlar dışarıda, kendi yalanında yansın.
"Vazgeçmem" diyenlerin ilk durakta indiğini gördük,
Sen öyle bir dik dur ki; herkes seni bir kale sansın.
​Düştüğün yer kıblendir, kalkarken kimseden el isteme,
Gidenin arkasından sakın ola "belki döner" deme.
​Hayat bir oyun değil, telafisi olmayan bir yarış bu,
İnsan dedikleri; bazen serap, bazen bulanık bir su.
Kendine değer ver,
kendini sev,
her şeyden önce...

Ahmet Gürkan