Şimdi sokak lambalarının etrafında ki ateş böcekleri gibiyim,
Sakın sönmesin diye iç çektiğim bu şehrin ışıklarının dibindeyim.
Onlar sönünce, hüzne boğuluyor bu ıssız bedenim.
Bir daha hiç nefes almayacakmış gibi, bir ağrı çöküyor kalbime.
Bak, şimdi usul usul esen rüzgârın sessizliği var yanımda.
Yılların biriktirmiş olduğu kin ve nefret çöküp kaldı sol yanımda.
Issızlığını özleyip durduğum anılarım var sen aklıma gelince.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta