Bazı hikayelerin kahramanları kayıptır; olmayan bir zamandan ,aslında hiç olmayacak bir yerlerden karışırlar hayata.
Neresinden tutarsan tut elde kalır, ama hep avuçlarındadır gerçekten inananın..
İnanmak demişken, yeniden doğmak gibi bazı anlar ;misal şimdi Kadıköy’de bir bankta denize bakarken inandım ben olan bitene..
Kıyıya vuran dalgaların hırçınlığında bile vardın, elimde tadını hiç sevmediğin, her içtiğinde anlam veremediğin, o kahvenin yudumunda da sen vardın,
Yanımda ki tanımadığım bir amca ile konuşurken..
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta