Sus,ağlama sakın dediler hep bana
Görmesin kimse gözyaşlarını,ayıp olur sonra
İçimde birikti,yığıldı hüzünlerim yıllarca,
Yıllarca inandım bu yalana,sen inanma
Bırak, karışsın gözyaşların toza toprağa
Damla damla sel olsun hüzünlü yollarda
Bırak taşsın gönlün ezanlarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne güzel ,ağlamayı bilmeyen gülmeyi de beceremez.Tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta