Sakın güvenme Şiiri - Birkan Demirci

Sakın güvenme feleğin muradına,
Gülüşün yarın hicran olsun hele.
Altınla örtsen de yoksul adını,
Saltanatın bir viran olsun hele.

Nice beyler geçti tahttan iz kalmaz,
Nice canlar söndü, adı anılmaz.
Bugün “ben” diyen yarın bulunmaz,
Şanın şöhretin duman olsun hele.

Gençlik dediğin bir heveslik rüzgâr,
Eser geçer, ardı kederli bahar.
Diz tutmaz, bel bükülür, düşer vakar,
Gözdeki ferin saman olsun hele.

Sözün keser idi bıçak misali,
Dinlerdi el âlem, tutardı hâli.
Şimdi anlatırsın derdini vali,
Kapıları yüzüne kilit olsun hele.

Evlat dediğin can parçası dersin,
Uğruna geceni gündüze versin.
Bir gün bakarsın adını bilmesin,
Adın yad ellere ün olsun hele.

Ne hüner kalır ne kuvvet ne ad,
Toprak alır hepsini, budur murad.
“Ben yenilmem” diyen düşer evlat.
Kefenin tek örtü, son olsun hele.

Ben de bu yolun yolcusuyum bilin,
Gülüşümde saklı nice acı, inil.
Şu yalancı dünyanın sonu eğil,
Hele vakit dolsun, yel olsun da gör.