Kaldırsam perdeyi, açsam zulamı;
Yılanlar oynaşan bir göl görürsün.
Yuyup da boyamı, görsen alamı;
Fesatlık, kin, riya bir hal görürsün.
Kimi zılgıt çalar, kimi'Oy havar!".
Yürü yalan dünya, bir sonun mu var.
Hayat dediğin şey, sevincin kadar.
Sevgiyi incecik bir yol görürsün.
Şu dünyanı bir eni, bir boyu yok.
Adem oğlu, daha üstün soyu yok
Aşk yeşertir gönlü başka kuyu yok
Sevgisiz gönülde bir çöl görürsün
Bir yılkı atıdır dörtnala koşan'
Fakir fukaraya çatıp dalaşan,
Etrafını yıkıp, bulanıp çoşan;
İrinden, idrardan bir sel görürsün.
Arı, utanmayı atmış gidiyor.
Her ne buldu ise yutmuş gidiyor.
Ne varsa önüne katmış gidiyor.
Saki'yi seldeki bir dal görürsün.
Doldur Saki doldur, bu düzen böyle.
Hangi iblisin işidir bu çile.
O hayal satsın da , sen hakkı söyle.
Kan revan içinde bir el görürsün.
Mahmut Nazik 7 Ocak 2026
Kayıt Tarihi : 9.1.2026 13:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!