Güneş çatılardan çekiliyorya ufak ufak,
Ilık ılık sevdalı öpücükler kondurarak.
Kuytulardan bir edayla kurtuluyor karanlık,
Günün sönük,silik eteklerini okşayarak.
Gün batımı çekerken perdelerini yavaştan,
Kızıl perçemini indiriyor,ağır ağır ufuktan.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta