İnsan bu! Adeta bir kara delik
Verdiğin değeri yutuyor sâki
Nimetlere nankör; arsız üstelik
Selâma kem kelam katıyor sâki
Zihninin en ağır konuğu bile
Şefkatle aklanan sanığı bile
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Beğeniyle okudum. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta