İnsan bu! Adeta bir kara delik
Verdiğin değeri yutuyor sâki
Nimetlere nankör; arsız üstelik
Selâma kem kelam katıyor sâki
Zihninin en ağır konuğu bile
Şefkatle aklanan sanığı bile
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Beğeniyle okudum. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta