Şiir de kırılır bazen,
Nitekim alışkanlıklarla bezenmiş olsa da.
Şiir de acır,
Soğuk sokaklar ortak olur buna.
Evine dönen bir adamın telaşı,
Ya da bir yerlere yetişmenin heyecanı yoktur üstünde.
Şaire erken rastlamış ilk gençliğinde,
Toy imiş o zamanlar.
Sonra öğrenmeye başlamış
Ve başkalaşamamış bunca insan içinde.
Şiir olduktan sonra anlamış, her ne kadar inkâr etse de.
Hayatı öğrenmek yolunda bir daha denk gelmiş şaire.
Hep güzel kalmış geçen her vakitte,
Bilhassa daha da yakışmış şiire.
Üstünde üzüntüden kalma bir şeyler.
Şüphe etmemiş kendinden,
Rast gitmeyen her şeyde içine dönmüş.
Aşk bilir ki adıyla başlanmalı her şiire.
Şimdi şiir hasretle dolu,
Kimse bilmez lakin.
Cam kırıkları ile dolsa bile boğazım,
Şiir en güzel yerinde.
Kayıt Tarihi : 29.12.2025 23:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!