elsiz ayaksız bıraktın yüreğimi...kör kuyulardan seslendim evrenin bana mektubu olan gözlerine...şakayıktın sen...sonu kavgayla biten bir evcilik oyunuydu aşkımız...oysa ikimizde mızıkçılık yapmamıştık...sadece evde temizlik vardı..büyük büyük laflar konuşurduk hep boyumuzdan aşkın...pazardan çilek almamıza gerek yoktu dudakların vardı...şiddetli aşk var hakim bey ayır bizi...oksüz bıraktık aşkı...gene ve her zaman yağmurlar yağıyordu çatısız evimize çatal dilli yılanların gözünden...okuyamadım gözlerini aşkın dilinden çünkü ayrılık gözlüğünü çoktan takmıştın sen...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta