Sakarya Şiiri - Cemal Şener

Toprağın göğe kalktığı gündü
Sakarya,
Yerler top sesinden titrerken
Analar çocuklarını
bağrına basıyordu
Yaşlılar bastonlarını
silah yapmış
Korkusuzca düşmana karşı
Alla hu Ekber diyordu

Mermi seslerinden
Yırtılıyordu Gök Kubbe
Barut kokusu çökmüştü
Mehmet'imin üzerine
Sakarya ovasında
Göğüs göğse geldiler
Kanlı bedenleri ile

Bir el tetikteydi
Diğer el yarayı tutuyordu
O gün
Sakarya Ovasından
Oluk oluk
Kan Nehri akıyordu

Kadınlar vardı cephelerde,
Ekmek yerine mermi taşıyordular
Saçlarında korku değil
Namusun örtüsü vardı.

Bir Vatan savunmasıydı bu
Geri çekilmedi çelikten irade
Mermisi yoksa süngü taktı
Bizim Piyade

Diz çökmedi dağlar,
Eğilmedi başlar.
Evdi savundukları yer
Her şeydi yurt ve onur
İşte vatan böyle
Savunulur

O gün sıradan bir gün değildi
Cesaret tarihe böyle not edildi
Düşman bile gıpta ile eğildi

Çünkü karşısında
Ölmeyi bilen Bir halk
Böyle direndi

İşte
O günden beri
Nefer ettin kendine
Nice Cemal Şener'i
Bir vatan uğruna
Öğrettin bizlere
Gülerek ölmeyi
Sakarya