Sakallarım ağardı
Ve hepsi artık ağırdı
Teker teker bir olup
Hepsi bana bağırdı...
Sakallarım söyleniyor
Rüzgar gibi fısıldıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yine çok tatlı:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta