İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Cebimde hep son kullanma tarihi geçmemiş, taptaze bir ironi
Dudaklarımın kenarında o bitmek bilmez kalabalığı savuşturmak için nöbet tutan alaycı tebessüm.
Beni uzaktan şöyle bir süzen
Dünyayı tiye alıyor, sırtında zerre yük yok sanır.
Sorsanız, evet; asık suratlı ciddiyetlere fena halde alerjim var.
En kallavi acıları bile tek bir şakayla devirmekte üstüme yoktur.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta