Hayatıma seni sundu da Mevla’m
Bir tas dolusu şerbetli zehirde
Ruhum der ‘Ben artık burada kalamam
Son baharla bir giden genç gönlünde
Kaderimizde vardı karşılaşmak
Kezzap içiyorken kader tasından
Nasibim der ‘Acıyı tattırmaktır
Ders almaktır bütün acılarından
Yaşamı anladı Havva ve Adem
Sürüldükleri dünyada gördüler
Yaşam der ‘ terk etme vaktidir bu dem
Aşıklar yalnızlığıyla öldüler
Kayıt Tarihi : 29.5.2014 21:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!