Acı, keder, özlem, hüzün, beklenti, elem ve duygusallık, melankoli, uzaklara dalıp gitme, … șairlerin ‚huzurevi’dir.
Şairlerin ancak buralarda huzur bulurarak acıyı iҫlerinde
tașırlar.
Onları bazen kendi șair dostları bile anlamakta sınıfta kalırlar.
Yani șairler Eylül’e benzerler ve Eylül de șairlere benzer.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta