Hava ayaz mı ayaz…
Sanırsın gün ortası yaz
Kapının önüne büzüşmüş
Dalmış derinlere hayata küsmüş.
Kim bilir…
İçine nasıl bir köz düşmüş
Adını bilmediğim erken yaşlanmış
Erken yaşlanmış nasıl kavrulmuş yanmış.
Sabahın sekizde…
Hiçbir şey bulamış izinde
Yaralı bir serçe gibi kapının önünde.
Köşenin dibinde durdum
Cebimdeki telefonu düşürdüm
Camı çat diye çatladı dağıldı…
Şair yüreğim bu duruma alışkındı.
Fotoğrafçılar fotoğraf çekerler…
Şairler halet-i ruhiyeyi resmederler
Ağlayanla ağlar her çelme takılanla düşer.
Şairler kırar boynunu gider..
Şairler buna algıda seçicilik der
Kimileri suçlar kader der geçer
Şairler bütün haksızlıklara hep isyan eder.
Kayıt Tarihi : 13.12.2025 12:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!