Nuri pakdil gibi kendime acımasızdı anlatamadıklarım.
Erdem bayazıt kadar büyülü müydü mısralarım?
Cahit Zarifoğlu kadar karanlıktı yaşadıklarım.
Oğuz Atay kadar kalabalık mıydı yalnızlığım?
Sabahattin Ali kadar var mıydı sığdıramadaklarım?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta