Gecenin bir vakti bir şiir girer gönle.
Şu kalem yazamaz da, ağır gelir ele.
Yazmasa da kalem, ağır gelse de ele;
Söylemek gerekir hiç usanmadan, dile.
Dilde büyük bir yük var kalemde de büyük;
Bir yük ki, bilen kalır altında küçücük.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta