değişir bir kentin ismi, özlem olur
düşlerin tam orta yerine minareleriyle kurulur
özlemek değil midir zaten bizim işimiz,
oradan süzülür şiirimiz
bulutlar çekilsin hele, bir gün döneriz
içeriz sabahı gül suyu niyetine- İstiklal'de -
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta