Ses ver Nida!..
Tırnaklarımın kırıldığı yerde değilsin.
Ömrümün en kuytu köşelerinde saklamıştım oysa..
Neden böyle parmak uçlarımdan geçip gidersin..
Gülümseyen bir delilik vardı zulamda.
Değişmeyen çehresine yandığım;
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta