Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Açtım sayfayı tuttum kalemi Yasını tutup başlıyorum Boğazda yumruk boğuluyorum Gözde yaş ağlıyorum Çocuklar nerede babam Kaldık biz yetim anam, Rüzgar esti üşüyorum Yağmur yağdı ıslanıyorum Evde çatı yok hastalanıyorum Doktoru kim getirsin kocam yok, Hastane köşelerinde ağladım durdum Ne fayda terk ettin beni Beni yalnız bırakıp gittin Boynumu bükük biraktın beni Tesbih cevirdim dua yolladım Herkesin gözüne baktım durdum Doktora sordum yok mu? Um ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!