(Bâki dost Emre’ye...)
Yıllarca uğaşıp bir gül boyunca
Menevşe çiçeği oldun şairim.
Birden dallarına arı konunca
Sanki güzmüş gibi soldun şairim.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta