Martılara denizi,
Güle dikeni anlatmak kadar anlamsızdır,
Bir şaire şiir yazmak...
Ne yazmalı, nasıl anlatmalı seni sana?
Nasıl bir cümle ile huzuru sunabilmeli kalbine?
Hangi şiir, hangi şarkı yeter ki seni anlatmaya?
Bendeki sen bilinmezliğini aydınlatmaya,
Sen ışığında kaybolan beni bulmaya...
Ellerinin sıcaklığında yanmayı göze alan ellerime rağmen,
Buz tutan kalbimi nasıl anlamalı da anlatmalı?
Nesin ki sen bende?
Bilinmezlik mi, çaresizlik mi?
Yoksa tüm çaresizliğime çare mi?
Nasıl hiçken, hiç yokken her şeysin ki sen?
Sen ne gelebildiğimdin ne de kalabildiğim.
Sen kaçar adım geldiğimdin,
Belki de koşar adım sığınmak istediğim limanımdın.
Yüzümdeki anlamsız çocuk masumluğundaki tebessümdün.
Anlatmaktan kaçtığım, anlamaktan korktuğumdun.
Sen anlamsızca, şaire yazılan şiirdin...
Kayıt Tarihi : 10.9.2020 17:48:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!