Alışmaya alışmak mı insanın yegâne çaresizliği?
Temizledim gönlümün çöplüğündeki leşleri.
Kollarının arasına alsan da yaşamın tınısını duysam...
Tenim sensizlik kokuyor buram buram.
Sevilmek çiçeğin Güneş'e gülümsemesi gibi hisli.
Sevmek gökyüzünün Ay'a aşkını döktüğü şairane şiiri.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta