rivayet odur ki
hayat ; gece otobüs yolculuğu gibidir, omuzlarına yığılmış kesik başla hayaller kurarken,
beş dakika sonrasını kimse kestiremez...
yaşam mücadelesi ise ilkeliktir
bazen dallarını kıranlara bile teşekkür ederken,
herkes kendi içdünyasından uçup giden kuşlarına yas tutar.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta