Şair ve karanlık Şiiri - Servet Balıbey

kalemlerin süsünde deftere dizilmişim
zorla okuyor gözüm silgiyle silinmişim
çizgiler anlatıyor çatı tutmaz dünya mı
dört duvar ünlemlerle soruyla delirmişim

masam da kül tablası, karşımda kör pencere
hayalimde alemler, sokar binbir aleme
gerçek dünya bir hücre, içim enginlik dolu
kağıt okuyor beni dökülürüm kaleme

simetrik gözlerimden tek gerçek görüyorum
gerçekte izbe tutuk gerçekten kaçıyorum
kitaplarda bin hayat, beni yaratır sanat
gerçekler kör ederken hayalle görüyorum

kapamış ışıklarım faturalar ödenmez
karanlık arkadaşım, gerçekleri göstermez
sarıl bana karanllık, dost olalım seninle
inziya çekildim elim senden çekilmez

ışığa doydum artık, oyunlarından bıktım
ellerime alarak mum ile onu sıktım
hiç lazım değil bana döndüm kendi içime
oyun alanı cümle, kelimelerle yüzdüm