Bin yalan katmışlar benim sözüme
İşe girmiş çıkmış, benim neyime
Lanet ettim inan kendi özüme
Geceler dertleşir, yıldızlar susar
Ağlarım her gece, beni kim duyar
Yüreğimi sanki kor ateş sarar
Bu akşam yine gözümde yaşlar
Islanacak beyaz temiz sayfalar
Halimi görüpde sorma neyin var
Efkarım dağılsın çal emmioğlu
Umudum kalmadı yarına benim
Bir güzel gördüm ki sanki sosyete
Sorayım kim dedim vardım az öte
Nazın küçükcerit cilven helete
Maraş’ın dağına ateşler düşmüş
Kömür olmuş çamlar, toprak üşümüş
Göklerde hüzün var, güneş de sönmüş
Kavurur toprağı tutuşur dağlar
Yuvası bozulmuş uçuyor kuşlar
Perişan ormanda bütün canlılar
Misafir gelse de kapıyı kapar
Gönül sofrasını kapatıp sarar
Ne tatlı söz eder, ne de can arar
Musalla taşına konar tabutlar
Çöker üstümüze kara bulutlar
Ne hayaller biter ne de umutlar
Bir avuç toprak, bir tahta araba,
Yokuş aşağı inerken rüzgârla yarış.
Çatlak ellerimde misket sevdası,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!