Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yirmibeş senedir düşünüyorum,
yaşım yirmialtıya bir var,
doğduğum günü hatırlamayışıma bir tek ben şaşırıyorum
oysa ilk günlerden biriydi
daha sarılık olmamıştım
anneme hiç ağlamayışımı anormalliğe saysada
ben ona gözlerimle çok şey anlattım
sadece ona mı?
T E B R İ K L E R..................
Güzel:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta