Kalem sanıldığı kadar masum değildir
Zihnimde paslı bir çivi ağzımda metal tadı
Şair ki kendi kalbine damlayan bir zehirdir
Söyle bana hangi şair celladıyla el sıkışmadı
Çocukluğum orada durur birer tetikçi gibi
Bir cellatla aynı sofraya oturmanın vaktidir
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta