Kalem sanıldığı kadar masum değildir
Zihnimde paslı bir çivi ağzımda metal tadı
Şair ki kendi kalbine damlayan bir zehirdir
Söyle bana hangi şair celladıyla el sıkışmadı
Çocukluğum orada durur birer tetikçi gibi
Bir cellatla aynı sofraya oturmanın vaktidir
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta