Şair Kalemi Kırınca Şiiri - Erdin Şallıel

Saat gece yarısını geçince,
Kurulmuş bir darağacı...
Kalem cellat,
Kağıtlar urgan.

Şair vurunca yüreğine,
Boynu bükük kelimeler
Sıralanır satırlara.
Kaleminin ucunda,
İdamlık mahkûm misali sallanır,
Ard arda dizilip
Satırlara gömülür.

Suçlarıysa,
Kendisine sorulmadan yüklenmiş;
Belki de anlamsız ifadeler.

Çaresizce
Sayfaların kucağına düşecek
Boynu bükük kelimeler,
Yazılmayı bekler bazen dakikalarca.

Şair, binlerce kez düşünür
Yüklendiği sorumluluğu.
Hayalinde kırar kalemi,
Kelimeyi sayfalara gömer.

Sallanırken kalemin ucunda kelimeler,
Bir şiir doğar...
Şairi asırlarca tanımayanlara
yazar diye anlatacak.

Tıpkı günahsız idama mahkûm olmuş yiğitler gibi,
Yazarın davasını
Beyaz sayfalara tarihe yazar.

Düşüncelere vurulmayan,
Okumaya zincir vurulamayan
Kelimeler,
Silahtan güçlü olur.

Özgürlüğün dünyasında
Düşünceler,
Düşüncesizlerin yerine konuşur.
Kalemin darağacından
Sonsuz beyaz sayfalarda yer bulur.