Duydum ki,
Sevdiğim küsmüş bana.
.
Demektir ki, artık:
Sesi yok, nefesi yok,
Elleri yok,gözleri yok,
Uyusam,kıvrılarak dizlerinde Dedemin,
Karanlığın kara elbisesini soyarak,
Kale gibi güven veren ailemin kokusunu duyarak.
Uyusam,çocukluğumun sihirli düşleri içinde;
Uyusam,
Bir daha hiç uyanmasam...
Seninle olmak isteyişim,
Kimsesiz çocuklar gibi
Çaresiz sokaklarda.
Tükenmiş yollarım,
Umutlarım sürgüne mahkum,
Duygularım vebalı,
Tek bedduam sana;
Sevmen,
Benim gibi sevmen:
Benim gibi sevmen,
Senin gibi birisini.
O zaman belki anlarsın beni...
Kıskanmıyorum desem,
Yalan olur;
Bacaklarımda gezinip beni
Ürpertip duran Böcek.
Tabiatın icabı senin,
Aklıma ilk gelen sen,
İlk yazdığım ''aklıma''
Neden aklıma geldiğin gibi
Çabucak gelmiyorsun yanıma..
Apansız düştüler kapana.
Vatan,Vatan dediler.
Bir emir beklediler..
Bilmediler;
Kırmızı çizgileri,
İnsanın yüreği acır mı hiç!
Benim yüreğim acıyor işte..
Sızlıyor, yanıyor,
Bıçak yarasına tuz basmış gibi...
Gidersen git!
Ben de seni hiç özlemem ki!
Ne ellerini özlerim,ne gözlerini.
Ne yüreğini özlerim.
Saçlarını, bakışlarını, dudaklarını özlemem ki!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!