Şehrin kenar sokaklarında yaldız cepkenli çocuklar görürdüm
Sırmalı başlıkları kapatamazdı çıplak ayaklarını
Masmavi gülümsemeleri can verirdi hayata
Yollar imrenerek beklerlerdi geçecekleri saatleri
Ceplerinde hayatı taşırlardı küçücük avuçlarına sığdırarak
Kırılır endişesini ben onlarda görmüşümdür daima
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta