öğleyi geceye bağlayan
doğumlar öncesinde
bir kız çocuğunun heyecanı düşer göğe
-ki gök mavi etekli bir yüzük parmağıdır
Bıçağı aldı birileri
Kalbimi sökecekti
Bana düşmanlığı neydi ki
Korkmadım
Biliyordum
Düşmanlığı bana değil
Çocukluğum küçük bir mahallede geçti
Tozlu yolları küçücük bahçeli evleri
Basma etekli kadınları tespihli erkekleri
Ve cıvıl cıvıl çocuklarıyla
Sevgi dolu bir yerdi...
Çocukluğum o sevgi dolu insanların yanında mutlu geçti.
aydınlıkları sevmem ben
ayın rengi vurmalı yüzüme
yıldızlar ruhumu aydınlatmalı
avuçlarıma çiğ damlaları düşmeli...
aşkı sevmem ben
Sonbahar dayanmıştı kapıya
Yağmur gökyüzünden ahenkle inerken dallara
Yaprak sararmaya yüz tutmuş haliyle
Nereye düşüp savrulacağını düşünüyordu.
İnsanlar ıslanıyordu...
Yağmurun şeffaf öpücüğüyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!