Şimdi artık kezzap gibi yüreğim...
Soyut acılar altında,
Sokaksız bir ev gibiyim.
Anlamaz kimse;
Ne bir şair ne de bir nağme...
Kırık ezgiler yankılanır yüreğimde.
Gönlümün başıboş ve yıkık odalarında,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Öyle haklısın ki genç arkadaşım. Diline, eline sağlık. Şiir yazanların psikolojisi ancak böyle anlatılabilirdi. Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta