Şimdi artık kezzap gibi yüreğim...
Soyut acılar altında,
Sokaksız bir ev gibiyim.
Anlamaz kimse;
Ne bir şair ne de bir nağme...
Kırık ezgiler yankılanır yüreğimde.
Gönlümün başıboş ve yıkık odalarında,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Öyle haklısın ki genç arkadaşım. Diline, eline sağlık. Şiir yazanların psikolojisi ancak böyle anlatılabilirdi. Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta