Şimdi artık kezzap gibi yüreğim...
Soyut acılar altında,
Sokaksız bir ev gibiyim.
Anlamaz kimse;
Ne bir şair ne de bir nağme...
Kırık ezgiler yankılanır yüreğimde.
Gönlümün başıboş ve yıkık odalarında,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Öyle haklısın ki genç arkadaşım. Diline, eline sağlık. Şiir yazanların psikolojisi ancak böyle anlatılabilirdi. Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta