Böylesi kalbim kırıldığında,
Bırakıp herşeyi gitmek istiyorum.
İnsanlar bulamasın diye en ıssız yere saklanmak istiyorum.
Bazen yaşamımın bu bölümlerini silmek istiyorum.
Kaçmak, kurtulmak...
Saklanmıştım karanlığa
Özlem gözyaşı olmuştu gözlerimde
Bütün yıldızlar kaymıştı gözlerimde
Hep sen,
Hep geleceğimiz vardı kayan yıldızlarda.
Aslında bir güzellik vardır herşeyde
Güzeldir doğa, insan, börtü böcek
Aslında iyidir herşey, herkes...
Kötü olanlar sadece 'iyi' kelimesini bilmezler,
Kendilerini tanımazlar bu düşünceyle.
Yaşamdan yana çağırırım sevgiyi
Sevgileri aşan o kadar çok şey yaşadım ki...
Bir rüya, bir hayal, belki sadece bir masaldan ibaretti.
Düşüncelerimde hep ağlayan bir yüz görürdüm,
Yalnız, sevgisizliğin içinde sevgi dolu.
Alnını dayarsan buz gibi duvarlara,
Yüzünü verdiğinde rüzgardan yana,
Bir esinti tüm vücudunu ürpertirse,
Denize bakıp dalarsan düşüncelere,
Sonra ne olduğunu anlamadığın,
Hıçkırıklar duyarsan kendinde,
Sana uaşabilmek için kanatlarım olsaydı özgürlüğe sahip,
her sabah pencerene gelirdim.
Kışın o soğuk havalarında bir kar tanesi olsaydım,
rüzgara karşı koyup yanına gelirdim.
Sonbaharda yaprakları dökülen ağaçların bir yaprağı olsaydım,
sararıp düşmemek için karşı koyardım.
Hani derler ya; 'Sevginin bittiği yerde yalnızlık başlar.'
Ya yalnızlıksa bir şarkıyı mırıldanmak,
Tek dinleyeninin kendin olduğunda,
Gözlerin ıslak, boğazın düğümlü
Tek başına mırıldanmak...
Ben İstanbul çocuğuyum,
İstanbul'da yağmur vardır ağladığımda,
Rüzgarlar sert eser İstanbul'da,
Eğer kalbimde fırtınalar varsa.
Eğer söyleyeceklerimi söyleyemiyorsam,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!