I
Şair Ağlamaz
Ayaklarına paslı prangalar çekilse;
Küskün ırmak gibi akar, yüreğini dağlamaz.
Menekşe yerine, yollarına kaktüsler dikilse;
Gül diye bağrına basar, şair ağlamaz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu kalemin önünde saygıyla eğiliyorum
kaleminiz daim olsun yüreğiniz hiç susmasın gerçekten güzel bir şiir okudum
Şiirinizle harika bir yolculuk yaptım.Bende Şiirlerim Ağlar demiştim bir vakit.Şair şiire akıtır gözyaşlarını.Kutluyorum.Çok güzeldi...
kutluyorum güzelliği..
namık cem
yüreğinize sağlık ustadım harika bir şiir olmuş ama şunu belitmek isterim şairler duygusal olmazsa şiir yazamaz bence... illaki bir tarafamız duygusaldır öyle değil mi
çok güzel dizelerdi.
aynı konuyu ele aldığım bir şiirimde benim var.
ama ben dizelerimde şairi de şiiri de ağlatmıştım.
beğenerek okudum.
tebrikler.
Seferden dönen süvariler gibi yorgundur.
Masal ülkesinde yitirmişse yâri, benzi solgundur.
ÇOK GÜZEL İFADELER TEBRİKLER
şairler ağlıyor artık şairim, okumayan bir toplumun şairi olmak çok zor bir iş.... güzel şiirler, tebrikler!
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta