Şairin hüznü gözyaşı olur.
Gözyaşları alev topu.
Yüreği, gözyaşlarını besler..
Sonra,
İner gözlerinden yüreğinin üzerine...
Çarpıp parçalarken yüreğini bedenini
Ruhunu...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta