Yola koyuldu yalnızlığın ıssız hatıralarına,
Sessizliğin çölünden koştu sahte hayallerin ışığında,
Elbet bitecekti bu hasret, ay doğunca karanlığına,
Ve şair, ekti gözyaşlarını umut kokan sayfalarına.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta