Cana can gülistanda, has şiirler dokuyan.
Kendini insan sayan, insan bilendir şair.
Hakikate adanmış, yürekleri okuyan,
Büyük kitaptır canlı, en saf gülendir şair.
Yüzünü çiçekleyen, gönlünü temizleyen,
Gülerek gür yürüyen, güle gelendir şair.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta