Sen şairsin, şair olmalısın dedin.
Ben değil, gecelerimdi şair...
Gecenin ayazında, sokaklarda gördüğüm fahişelerin;
Gözlerindeki telaştı.
Yağmurda ıslanmış, titreyen, sahipsiz bir kedicikti.
Mendil satan, patlak papuçlu bir sokak çocuğuydu.
Gece yağmurda, sokak lambalarının;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta