Saim Bastık Şiirleri - Şair Saim Bastık

Zemheri ayında şimdi yüreğim
Çünkü ayrı düştü, gonca gülünden!
Yarım kaldı vuslat, umut, ereğim
Bu ayrılık bana, beter ölümden!

Nemlenir gözlerim, boşluğa dalar

Her işinde riya, her sözün küfür
Senin hiç HAYA’dan, haberin yok mu?
Hep daha çok dedin, etmedin şükür
Senin EVLİYA’dan, haberin yok mu?

Bu dünyada buldum deyip Cenneti

Tarihlere sığmayan ey asil Türk milleti
Yetmez mi sabrettiğin kaldır at şu zilleti
Senin adını silmek soysuzların niyeti
Ey Tanrının kırbacı, bahtını güldür artık
Sana “zillet” diyene, haddini bildir artık!

Kapılmışsın gurur, kibir seline
Yalan, riya, saray kurmuş diline
İbn-i Sebe su dökemez eline
Hem Allah hem, kul biliyor lâinsin
İhanetin arşa çıktı, HAİNSİN!

Bize zıkkımın kökü, ona baklava, börek
Ona köşkler saraylar, bize falaka, kürek
Boynumuz kıldan ince, haddimizi aşmışız
Hakaret etmek için, BAŞBAKAN olmak gerek!

HARÎMÎ (Saim BASTIK) -Malkara

Bir ağzı var dolmaz, kovuk gibidir
Hep yalan konuşur, lavuk gibidir
Yumurtasız öten, tavuk gibidir
Kışt desen, tavuğa hakaret olur!

Tutamaz dilini, dolar birine

Kurtuldum diyorsun Yüce Dîvandan
Yolun Hakkın Dîvanına düşmez mi?
Utanman yok, geçilmiyor havandan
Yolun Hakkın Dîvanına düşmez mi?

Îmansızsın, yenemedin nefsini

Her sözün bir kurşun,bakışların ok
Şu garip bağrımı, deliyor gülüm.
Zalım ayrılığın, merhameti yok
Saatler yıl gibi, geliyor gülüm.

Felek bize oyun etti devirdi

Gülümse kış bahar olsun
Karanlıklar seher olsun
Her gülüşün zulme kurşun
Gülümse zalim kahrolsun!

HARÎMÎ(Saim BASTIK)

Bir yitirip bir gün buldum kendimi
Sonunda tanıyıp bildim kendimi
Anladım ki vuslat mahşere kalmış
Kendi gurbetime saldım kendimi

HARÎMÎ(Saim BASTIK)-Malkara