Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanoğlu sahte değil de sahtekarca davranışlar sergileyen bir varlıktır İsmail bey kardeşim. Onları bu duruma düşüren saik ise, onları Kur'an ve sünnet kaynaklı dinden uzaklaştırılmaları ve onların hurafe din alışkanlığına adapte kılmalarıdır.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta