Sahtelik Şiiri - Jekpot Senkaybettin

Ne kadar sahtesiniz,
Yüzünüzde gülüş,
Cebinizde hesap…
İşinize geldiği kadar insan,
İşinize geldiği kadar vicdan.

Selamınız bile ölçülü,
Menfaatiniz kadar yüksek,
Çıkarınız kadar samimi.
Bugün “kardeşim” dediğinize Yarın göz ucuyla bakmaya bile üşenirsiniz.

Karakteri cebiyle belli olanlar, Duruşu bozuk, Omurgası kiralık… İyiliğiniz reklam, Dostluğunuz geçici bir vitrin süsü. Zor zamanda kapanan kepenkleriniz, En çok da sizi ele veriyor.

İyilik mi dediniz? Onu da tartarak yaparsınız. Karşılığı yoksa susarsınız, Getirisi yoksa yoksunuz. Bir tebessümü bile Faizle geri alırsınız insanlardan.

Niyetinizi biliyorum aslında, Maskenizin altındaki yüzü Çoktan ezberledim. Ben sizi çözdüm, Siz hâlâ rol yapıyorsunuz. Asıl trajedi de bu ya, Kendinize bile inanıyorsunuz.

Sadece merak ediyorum, Daha ne kadar küçülebilirsiniz? Kaç kez daha eğilip Aynaya bakmadan yaşayabilirsiniz? Kaç kişiyi daha harcayıp “Hayat böyle” diyebilirsiniz?

Beni kandırmadınız, Sadece kendinizi ifşa ettiniz. Ben susarak büyüdüm, Siz konuşarak eksildiniz. Ben kaybederek insan kaldım, Siz kazanırken bile Kaybettiniz.

Bir gün yolunuz vicdana düşerse Tanımazsınız… Çünkü siz Hep kısa yoldan gitmeye alıştınız. Ama unutmayın, İnsanlık kestirme sevmez, Hesap sorar.

Ve o gün geldiğinde, Ne cebiniz konuşur Ne selamınız… Sizi, Sadece küçüklüğünüz ele verir.