Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Boş hayal imiş meğer sahte tebessümün,
Kayıp giden uzak yıdızlar gibi.
Emanet bir sevgin vardı,
Şimdi,bir de hediyesi ızdırabın oldu bana.
Gönül şehrim tuzlaya döndü.
Göz yaşım içinde acı seli,
Akar hep sana.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta