Bilseydim sahte sevginle beni yavaş yavaş boğduğunu,
Layık olmadığın kalbimdeki tahtında bir dakika dahi oturamazdım seni.
Gözlerimdeki perde kalkar, sis dağılırdı aniden,
Her yalan sözün, zehirli bir hançer gibi saplanırdı bedenime.
Oysa ben seni, en saf duygularla bezemiştim,
Kör bir adanmışlıkla, tüm dünyamı sana çevirmiştim.
Avuçlarımda sunduğum her zerre sevgiyi,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta