Öyle harabeleri evden saydım ki,
Kapısı olmayan mağaraları bile yuva sanardım,
Gökyüzünü gören pencereleri olsun yeter derdim,
Hep kalbimin yaşayacağı o yuvayı arardım,
Dolu yağdı kafama yaralı kalp büyüklüğünde birgün,
Hava mevsim normalleri üzerinde aşka meyilli idi belki,
Ama bir ayrılık bulutu peşimden ayrılmadan bana doluyla saldırdı...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta