Öyle harabeleri evden saydım ki,
Kapısı olmayan mağaraları bile yuva sanardım,
Gökyüzünü gören pencereleri olsun yeter derdim,
Hep kalbimin yaşayacağı o yuvayı arardım,
Dolu yağdı kafama yaralı kalp büyüklüğünde birgün,
Hava mevsim normalleri üzerinde aşka meyilli idi belki,
Ama bir ayrılık bulutu peşimden ayrılmadan bana doluyla saldırdı...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta