Öyle harabeleri evden saydım ki,
Kapısı olmayan mağaraları bile yuva sanardım,
Gökyüzünü gören pencereleri olsun yeter derdim,
Hep kalbimin yaşayacağı o yuvayı arardım,
Dolu yağdı kafama yaralı kalp büyüklüğünde birgün,
Hava mevsim normalleri üzerinde aşka meyilli idi belki,
Ama bir ayrılık bulutu peşimden ayrılmadan bana doluyla saldırdı...
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta