İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Her yer beton yığını oldu.Her yer apartman oldu.Ne komşuluk kaldı,ne gelen giden.Sanki her şey sahte bir ışığa döndü.Herkes kendi kabuğuna çekilmiş gibi.Serbestte harika bir şiir daha okudum kaleminizden.Yürekten kutluyorum.Saygılarla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta