Bana bir taze umut,yirmi dörtlük sonbahardan,
Keskin bir bıçak,Sürmene'nin en minik dükkanından,
Yarına bir secde,ertesinde en taze günahımdan,
Anlamadım mutluyken,ne akrepten ne yelkovandan.
Gözlerime iyi bakın,anlayın akmayan gözyaşımdan,
Alt yazıyla isyan, geçtim pembeden,beyazdan,
Şimdi hayat saklambaç,ben sobeledim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta