Sahte Çark “özünde’ ki Fark”

SAHTE ÇARK (Özündeki Fark)

Kurulmuş bir düzen, döner bir çark var,
İçine girersen yiter gidersin.
Herkesi bir tutan dar bir sokak var,
Özünden koparsan biter gidersin.

Moda derler adına, takar bir kanca,
Ruhunu hapseder ince bir tunca.
Kendini unutup el gibi olunca,
Sahte bir gölgede yatar gidersin.

Sanalın içinde bir hayal kurup,
Aslından kaçarsın, yabancı durup.
Kendi cevherini taşa mı vurup,
Tozlu bir raflarda batar gidersin.

Sürüye katılıp gitmek mi hüner?
Özündeki ışık bak nasıl söner.
Günü gelir elbet o devran döner,
Yabancı bir elde biter gidersin.

Pirim'in mirası "bir" olmaktır,
Kendi içindeki farkı bulmaktır.
Asıl olan hakkın özünde kalmaktır,
Yoksa bu dünyadan öter gidersin.

Hünkârım dedi ki: "Farkını tanı,"
Neyine yetmiyor o soylu mazi?
Terk edip gidersen kadim olanı,
İkrardan, imandan kopar gidersin.

Serçeşme başında duruldun bir kez,
Aynı kalıptan mı çıktı şu herkes?
Kendi sesinle çık, kesilmesin ses,
Yoksa bir boşlukta batar gidersin.

Kalemsiz Şair’im, sözüm mertçedir,
Kendi özün sana en büyük tacdır.
Aslına dönmezsen yolun dertçedir,
Karanlık içinde yiter gidersin